چه کسی رییس است؟

کاری از گروه فنی تاکتیکال آنالیز

می توان گفت سه شنبه شب، عجیب ترین نتیجه دهه اخیر بارسلونا رقم خورد؛ وقتی آنها با چهار گل رقیب ایتالیایی خود را به خوبی شکست داده بودند و در بازی برگشت، شاید با یک بازی بسته از نوع والورده ای، می توانستند بازهم به نیمه نهایی اروپا راه یابند.

والورده با آرایش ٢-۴-۴ خود در بارسلونای این فصل، برای اولین بار رو به رویکرد فوتبال کنترلی آورده و به خوبی توانسته بود تیم های دیگر را در فاز دفاع خنثی کند. اوزبیو دی فرانچسکو را می توان باهوش ترین مربی موج نو ایتالیای فعلی نامید، به جرات می توان گفت وی یکی از بهترین مربی های کنترلی دنیا است که به خوبی می تواند تاکتیک و ترکیب تیم حریف را خنثی کرده و آنها را به بن بست تاکتیکی برساند. رم در سری آ تنها ۱٣ گل در جریان بازی خورده که دو گل آن روی اشتباهات فردی بوده است.

ترکیب ٣-٣-۴ دی فرانچسکو در این فصل و حتی در ساسولو، آنقدر منعطف هست که بتواند هر آرایشی را کنترل کند، اما او در بازی برگشت با بارسلونا دست به ریسک بسیار بزرگی زد که نهایتا منجر به شاهکاری در زمینه مربی گری شد.

معمولا با آرایش های سه دفاعه کانترپرس و فول پرس انجام نمی دهند ولی رمی ها در این بازی با آرایش ٢-۵-٣ خود – که در ادامه به جزئیات بیشتر آن خواهیم پرداخت – در تمام ٩۰ دقیقه بارسا را به گونه ای پرس کرد و تحت فشار گذاشت که کاتالونی ها از این شیوه بازی متنفر هستند:

- در ابتدا سبک بازی رم به گونه ای بود که بارسلونا را مجبور به دوندگی مفید و تمپو بالا می کرد (آنها بیشترین تمایل به کاور کردن و ایستا بازی کردن و زونال کانتین دارند و نه فوتبال مستقیم و کوییک استرایک و ضدحملات)
- دادن طول به بازی و نه عرض دادن؛ به گونه ای که بارسلونا مجبور شود رفت و برگشت های زیادتری در بازی داشته باشد تا بیشتر خسته شود.
- در ٣۰ دقیقه ابتدایی بازی، خسوس – مدافع مرکزی رم – یارگیری بسیار نزدیک و خشنی با مسی داشت.
- سوارز در تنگنای مانولاس و فازیو فضایی برای توپی گیری نداشت و اگر هم توپی را لمس می کرد تا قبل از اقدام به پاس دادن، با یورش دو نفره مدافعین رم مواجه می شد.
- اگر نایگولان برای پرس به سمت پیکه و سمدو رفته بود، آن گاه کولاروف برای تخریب دوم وارد صحنه می شد و بازیکن خالی را پرس همراه با تکلینگ انجام می داد.
- ژکو با پرس از سمت بوسکتس و ده روسی، بسیار رو به جلو مسئول پوشش فضاهای خالی بود.
- پاتریک شیک در فاز دفاع راه پاس اومتیتی و بوسکتس به آلبا را بسته بود و فلورنزی اگر استروتمن یارگیری با اینیستا نکرده بود و او را خالی می دید به سمت او یورش می برد البته با توجه به موقعیت آلبا.

بزرگ ترین نکته برای رم این بود که بارسلونا پاس طولی ارسال نکند که هم رمی ها با تخریب و پرس از بالا اجازه این کار را به آنها نمی دادند و هم بارسایی ها گویا تمایلی به انجام پاس های امتیازی رو به جلو نداشتند.
نکته عجیب دیگر، کم تعداد بودن بارسلونا در حملات بود، والورده می داند که بارسا اگر با سبک خودش بازی نکند بسیار تیم معمولی خواهد شد؛ " چیتا اگر سریع ندود، سریع ترین حیوان کره خاکی نیست " و بارسلونا اگر مالکیتی با تمپو پایین و پاس های بالاتر از ۶۰۰ عدد بازی نکند، دیگر بارسلونا نیست.

برتری هوایی ژکو و شیک در مقابل چهار مدافع بارسلونا شگفت انگیز بود و حتی در هنگام موفق نبودن در نبردهای هوایی، معمولا توپ های دو – ضرب سوم – نیز نصیب رمی ها می شد و با توجه به شکاف عجیب بین لاین خط دفاعی و چهار هافبک بارسلونا، امری طبیعی بود به طوری که پس از زدن ضربه سر توسط مدافعین بارسا، نایگولان و استروتمن با یورش به سمت توپ مرده، توپ را اکثرا برای رم به دست می آوردند.

والورده انتظار داشت که رم اولا همانند بازی رفت زونال کانتین – دفاع منطقه ای با عدم پرس و گرفتن فضا – دفاع کرده و عمقی تر بازی کردن ده روسی، مجال را برای مسی و خط هافبک بارسلونا باز کند اما دقیقا اوزه بیو با رم برتری عددی را در تمامی صحنه ها به گرگ های رمی می داد که همواره با دوندگی مفید عجیب آنها همراه بود؛ تیم میزبان ۵٢۰۰ متر بیشتر از کاتالان ها دوید.
موضوعات مرتبط: مقالات فوتبال وفوتسال
برچسب ها: رضامحمدی حلمسلویی

SOCCER WARM UP DRILLS...